“เถ้าถ่านดิบ” คือสิ่งที่อุตสาหกรรมการผลิตอาหารและปุ๋ยเรียกว่า “เถ้าถ่าน” เมื่อนำตัวอย่างวัสดุมาต้มที่อุณหภูมิประมาณ 550 องศาเซลเซียส สิ่งที่เหลืออยู่ก็คือเถ้าถ่านดิบนั่นเอง โดยพื้นฐานแล้ว เถ้าถ่านดิบนี้ก็เหมือนกับค่าที่วัดได้ตามมาตรฐานทางเภสัชกรรมนั่นเอง.
ในการวิเคราะห์ประมาณค่า ปริมาณเถ้าถ่านจะถูกจัดวางไว้ข้างๆ ปริมาณโปรตีนดิบ ปริมาณไขมันดิบ และปริมาณใยอาหารดิบ เพื่อประเมินปริมาณแร่ธาตุรวมของตัวอย่างนั้น
ขั้นตอนสำคัญ/วิธีการหลัก
ตัวอย่าง: ใช้ตัวอักษรเพื่อป้องกันการกระเด็นของสารที่มีคาร์บอน จากนั้นนำไปอบในเตาเผาที่อุณหภูมิ 550°C (±20°C) จนกระทั่งไม่มีคาร์บอนเหลืออยู่ และน้ำหนักของวัตถุดิบมีค่าคงที่ คำนวณน้ำหนักของวัตถุดิบอีกครั้ง โดยใช้ความแตกต่างระหว่างน้ำหนักของวัตถุดิบในแต่ละช่วงเวลาน้อยกว่า 0.3 มิลลิกรัม (หรือ 0.1 มิลลิกรัม)
ความสัมพันธ์กับปริมาณเถ้าถ่านรวม
เถ้าถ่านดิบก็คือเถ้าถ่านทั้งหมดนั่นเอง ทั้งสองอย่างนี้เป็นเพียงสารตะกั่วที่เกิดขึ้นโดยตรงจากการเผาไหม้เท่านั้น โดยมีความแตกต่างกันเพียงในเรื่องของแหล่งผลิตหรือมาตรฐานที่ใช้เท่านั้น (AOAC/feed กับ pharmacopeia) ค่าที่ได้มักจะใกล้เคียงกัน และ IRT-A สามารถประเมินทั้งสองอย่างนี้ได้ด้วยเครื่องมือเดียวกัน
