Kandungan abu merupakan petunjuk tidak organik yang digunakan untuk mengenal pasti jenis getah yang digunakan dalam pembungkusan ubat-ubatan. Kaedah pengukuran menggunakan getah tersebut mengambil kira 1.0 gram sampel yang telah dipotong, kemudian diletakkan dalam alat khusus yang telah dinyalakan terlebih dahulu sehingga beratnya menjadi konstan. Sampel tersebut kemudian dibakar di atas permukaan panas menggunakan arang logam, tanpa membiarkan api sampel itu menyentuh alat tersebut. Setelah itu, sampel tersebut dibakar lagi di dalam ketuhar pada suhu 800°C ± 25°C sehingga semua abu hilang dan berat alat tersebut kembali ke nilai konstan. Peratusan abu dikira dengan membahagikan jisim abu kepada jisim sampel. Alat yang digunakan sebagai rujukan ialah alat kosong. Had penggunaan abu ditetapkan dalam spesifikasi bahan tertentu, bukan dalam standard kaedah pengukuran itu sendiri. Dalam praktiknya, angka ini mencerminkan konsistensi komposisi bahan yang digunakan. Bahan-bahan seperti kaolin dan titanium dioksida, serta bahan aktif seperti zink oksida dan magnesium oksida, merupakan bahan utama yang meninggalkan sisa abu setelah proses pembakaran.
Mengapa abu mempunyai kepentingan dalam proses penutupan kilang farmaseutikal?
Katup yang diperbuat daripada bahan halogenated butyl dan polyisoprene ini dilengkapi dengan bahan tambahan seperti kaolin dan titanium dioxide. Selain itu, terdapat juga bahan tambahan lain seperti zink oksida, magnesium oksida, dan kalsium karbonat. Tahap abu yang dihasilkan merupakan petunjuk penting tentang konsistensi formulasi serta ketepatan proses pengeluaran produk tersebut. Nilai abu yang tinggi menunjukkan adanya perbezaan dalam komposisi bahan tambahan tersebut, sistem pengeringan yang tidak stabil, atau kehadiran bahan berbahaya dalam bahan mentah yang digunakan. Semua masalah ini akan merosakkan keserasian jangka panjang antara katup tersebut dengan produk ubat yang dilindungi olehnya. Sisa-sisa bahan anorganik juga boleh menyebabkan pembentukan partikel yang kelihatan, serta mengubah sifat bahan yang boleh diserap oleh air. Memandangkan katup ini merupakan sebahagian daripada sistem penutup bekas yang dinilai dalam laporan peraturan, maka tahap abu merupakan faktor penting untuk menilai keselamatan setiap formulasi elastomerik, termasuk bahan mentah yang digunakan dan program kestabilan produk tersebut. Oleh itu, makmal-makmal akan mengukur tahap abu bersama-sama dengan faktor kelembapan dan bahan yang boleh diserap oleh air.
Cara atau prosedur yang digunakan, langkah demi langkah.
Potong sampel tersebut kepada bahagian-bahagian kecil, dan timbangkan setiap bahagian sebanyak 1.0 gram. Letakkan sampel tersebut dalam periuk yang telah dinyalakan terlebih dahulu sehingga beratnya menjadi tetap. Proses karbonisasi dilakukan dengan hati-hati di atas pemanas elektrik. Pastikan bahawa sampel tidak terbakar, kerana pembakaran yang terlalu kuat akan menyebabkan kehilangan jisim organik dan menyebabkan abu menjadi kurang tepat. Sejukkan periuk tersebut, kemudian pindahkan ia ke dalam ketuhar yang berada pada suhu 800°C ± 25°C. Nyalakan semula periuk tersebut sehingga abu yang terbentuk adalah sepenuhnya abu. Keluarkan periuk tersebut, sejukkan ia pada suhu bilik, kemudian timbangkan semula. Nyalakan semula periuk tersebut pada suhu 800°C ± 25°C sehingga beratnya kembali tetap. Hasil pengiraan adalah dengan membahagikan jisim abu dengan jisim sampel, dan kemudian menghasilkan peratusan. Gunakan periuk kosong sebagai titik rujukan. Memotong sampel kepada bahagian-bahagian kecil membantu proses karbonisasi berjalan dengan lancar, dan memastikan abu yang terbentuk mencerminkan sifat sampel secara keseluruhan.
| Item | Keperluan |
|---|---|
| Jisim sampel | 1.0 gram, dipotong kepada kepingan kecil |
| Proses karbonisasi | Pemanasan secara perlahan di atas permukaan yang panas, tanpa menggunakan api terbuka |
| Suhu pemanasan | 800 °C ± 25 °C |
| Titik akhir proses | Masa sehingga berat sampel menjadi konstan |
| Proses penyejukan | Sampel dikeringkan dalam alat penyejuk, kemudian diberatkan sekali lagi |
| Pengiraan | Peratus serpihan = (m2 – m1)/m0 × 100% |
Kriteria berat yang kekal/ tidak berubah
Berat yang konsisten bermakna kedua-dua pengukuran berlaku dalam lingkungan 0.3 mg sahaja. Kriteria ini bergantung pada ketepatan pengukuran yang mencapai 0.1 mg. Pada suhu 800°C, crucible perlu bergerak antara dapur dan alat pengering secara berulang-ulang. Setiap proses pemindahan menyebabkan risiko tertentu: proses pengeringan yang tidak sempurna, kelembapan yang masuk ke dalam crucible akibat alat pengering yang terlalu berat, kesan kesan seperti cap jari atau debu yang melekat pada permukaan kaca yang panas, serta masa penyejukan yang berbeza-beza dari satu percubaan ke percubaan yang lain. Semua faktor ini mempengaruhi hasil pengukuran. Oleh itu, faktor-faktor ini merupakan penyebab utama variasi dalam data pengukuran. Ini juga merupakan perkara yang pertama diperiksa oleh pengaudit apabila sijil analisis diperiksa: berapa lama crucible tersebut dityejuk, sama ada alat pengukur telah disahkan, dan bagaimana maklumat tersebut didokumentasikan oleh makmal. Alat pengering yang terlalu berat atau crucible yang tidak dilabelkan boleh menyebabkan kesilapan dalam hasil pengukuran. Oleh itu, kebanyakan makmal menetapkan masa penyejukan dan beban alat pengering dalam prosedur yang ditetapkan secara bertulis.
Satu proses semakan sedang berlangsung: masa untuk proses membakar telah dikurangkan kepada 2 jam sahaja.
Versi revisi metodologi pengukuran kandungan abu yang telah diterbitkan mengubah titik akhir pengukuran daripada proses pembakaran kepada pengukuran berdasarkan berat yang tetap. Proses ini dilakukan pada suhu 800°C ± 25°C selama 2 jam. Sampel perlu dipotong menjadi kepingan yang tidak melebihi saiz 5 mm agar hasil pengukuran dapat dikelola dengan lebih mudah. Had-had yang berkaitan dengan kualiti bahan juga ditetapkan dalam garis panduan produk yang berkaitan. Tujuan utama adalah untuk meningkatkan kecekapan proses pengukuran. Proses pengukuran berdasarkan berat yang tetap ini menggantikan kaedah pengukuran yang melibatkan proses penyejukan dan penimbangan berulang-ulang. Metodologi yang digunakan masih berakhir pada titik berat yang tetap. Oleh itu, makmal perlu menyatakan metodologi yang digunakan serta titik akhir pengukuran yang digunakan, dan membezakan kedua-dua versi tersebut dalam laporan ujian. Saiz kepingan bahan juga penting; butiran yang lebih kecil akan terbakar secara merata. Oleh itu, proses pengukuran selama 2 jam merupakan cara yang paling sesuai untuk mengukur kandungan abu secara keseluruhan, bukan hanya permukaan bahan tersebut sahaja.
Bagaimanakah ia berbeza daripada kaedah-kaedah yang digunakan di kawasan sekitarnya?
Ujian residu selepas pembakaran yang digunakan dalam ujian farmakopeut ini melibatkan penggunaan asid sulfurik untuk melembapkan sampel yang telah dibakar pada suhu 700–800°C. Prosedur ini digunakan khusus untuk bahan ubat itu sendiri, bukan untuk kumpulan abu yang terhasil daripada proses pembakaran tersebut. Langkah asid sulfurik ini bertujuan untuk mengubah unsur-unsur logam yang mudah terbakar menjadi sulfat yang stabil, agar jumlah residu dapat diukur dengan tepat. Untuk bahan getah secara umumnya, ISO 247 merupakan kaedah rujukan antarabangsa untuk penentuan kandungan abu. Kaedah ini mempunyai prosedur penyediaan sampel dan pilihan suhu yang berbeza. Kaedah pengukuran abu yang digunakan di sini tidak menggunakan asid sulfurik, dan suhu pembakaran ditetapkan pada 800°C ± 25°C. Memandangkan berat sampel, titik akhir proses pembakaran, dan suhu berbeza antara ketiga-tiga kaedah ini, maka nilai abu hanya boleh dibandingkan dalam konteks kaedah yang digunakan untuk mengukurnya. Oleh itu, kaedah pengukuran abu dan ujian residu selepas pembakaran harus digunakan secara berasingan, dan tidak boleh digantikan antara satu sama lain.
- Kaedah pengasingan abu getah mengikut peraturan farmakopea: 1.0 gram sampel yang telah dipotong. Proses karbonisasi dilakukan dengan berhati-hati. Kemudian, sampel tersebut dibakar pada suhu 800°C ± 25°C sehingga beratnya kekal. Peratusan abu yang dihasilkan adalah: (m2 – m1)/m0 × 100%.
- Rangkaan pindaan industri: saiz bahan yang digunakan tidak boleh melebihi 5 mm. Masa untuk proses pembakaran adalah 2 jam pada suhu 800°C ± 25°C. Had-had yang berkaitan dengan penggunaan bahan tersebut telah ditetapkan dalam spesifikasi produk yang berkaitan.
- Sisa yang tinggal setelah proses pembakaran (Bab Umum 0841): Asid sulfurik digunakan untuk proses pencelupan; pembakaran berlaku pada suhu 700–800°C. Bahan ini digunakan khusus untuk tujuan pengeluaran ubat-ubatan.
- ISO 247: Kaedah rujukan antarabangsa untuk penentuan kandungan abu dalam getah.
- Berat yang konsisten: Dua pengukuran berat yang dilakukan secara berturut-turut, dengan perbezaan berat sekitar 0.3 mg. Pengukuran ini dilakukan menggunakan timbangan yang mempunyai resolusi sebanyak 0.1 mg.
