เถ้าแห้งเป็นวิธีมาตรฐานในการวัดแร่เหลือของอาหาร: ตัวอย่างถูกเผาไหม้ในเตามัฟเฟล และส่วนที่เหลืออนินทรีย์ถูกน้ำหนักเพื่อน้ำหนักคงที่ สําหรับธัญพืช ชัตว์และผลิตภัณฑ์บดของพวกเขา ISO 2171:2023 ระบุสองระบบการเผา 550 ± 10 °C สําหรับผลิตภัณฑ์ที่มีเกลือในจานควอตซ์หรือซิลิกา และ 900 ± 25 °C สําหรับแป้งในจานแพลตินัม-โรเดียม ในขณะที่ ISO 5984:2022 ครอบคล มาตรฐานอาหารแห่งชาติจัดให้งานเดียวกันเป็นสามการกําหนดแยกต่างกัน คือ เถ้าทั้งหมด, ส่วนที่ละลายน้ำและไม่ละลายน้ำของเถ้านั้น, และส่วนที่ไม่ละลายน้ำในกรดที่เปิดเผยทราย, แท็ลค และสารประหลาด เกณฑ์น้ำหนักคงที่ทั่วไปคือความแตกต่างของมวลไม่เกิน 0.5 มิลลิกรัมระหว่างการชั่งน้ำหนักที่ติดต่อกัน และอาหารที่มีฟอสฟอรัสสูงต้องการแมกนีเซียมอะซิเตตเป็นสารช่วยเถ้าพร้อมการแก้ไขค่าว่างที่สอดคล้องกัน

1. มาตรฐานวิธีหนึ่ง, ส่วนเถ้าสาม

การกําหนดเถ้าดูเหมือนตัวเลขเดียว แต่แบ่งออกเป็นสามการวัดที่เกี่ยวข้อง เถ้าทั้งหมดคือทุกอย่างที่เหลือหลังจากการเผาไหม้อย่างสมบูรณ์ ออกไซด์และเกลือที่เหลือของแร่ธาตุที่อาหารนํา รวมถึงการปนเปื้อนทางอินทรี การละลายเถ้านั้นในน้ำใกล้กับเดือด และการจุดไฟของเหลืออีกครั้งให้เกิดส่วนที่ละลายไม่ได้ในน้ำ และความแตกต่างระหว่างเถ้าทั้งหมดและที่ละลายไม่ได้คือส่วนที่ละลายได้ในน้ำ ซึ่งเป็นเครื่องหมาย การรักษาเถ้าด้วยกรดไฮโดรคลอริกที่แจ้ง, ต้มสั้นและจุดไฟอีกครั้ง จะให้ผลลัพธ์ส่วนที่ไม่ละลายได้ในกรด, ซึ่งถูกครอบครองโดยซิลิกา: จุดที่นี่คือลายนิ้วมือคลาสสิกของทราย, กรดหรือแท็ค มาตรฐานวิธีการแห่งชาติล่าสุดรวมสิ่งที่เคยเป็นเอกสารแยกกัน 20 เอกสารเป็นหนึ่ง โดยกําหนดการกําหนดทั้งสามตัวและระบบอุณหภูมิของพวกเขาในข้อความเดียว ซึ่งทําให้สามส่วนเถ้านี้ง่ายต่อการรายงานอย่างสม่ําเสมอทั่วทั้งห้องปฏิบัติการ

2. วิธี 1: เถ้ารวมขั้นตอนตามขั้นตอน

งานเริ่มต้นที่หัวเผา ไม่ใช่ที่ตัวอย่าง จานพอร์ซเลนหรือควอตซ์ที่สะอาดจะถูกเผาที่ 550 ± 25 °C ประมาณ 30 นาที ทําให้เย็นลงเหลือประมาณ 200 °C ในเตา จากนั้นเก็บในไดเครื่องมือ 30 นาทีแล้วชั่งน้ําหนัก การเผาและการชั่งจะทําซ้ําจนกว่าการอ่านสองครั้งติดต่อกันตรงกันภายใน 0.5 มก. ปริมาณตัวอย่างคือ 2 ถึง 3 กรัมสําหรับผลิตภัณฑ์ที่มีเถ้าสูง หรือ 3 ถึง 10 กรัมสําหรับผลิตภัณฑ์ที่มีเถ้าต่ํากว่า ชั่งให้ละเอียดถึง 0.0001 กรัม และกระจายตัวอย่างให้ทั่วโดยไม่กดทับ เวลาในไดเครื่องมือที่สม่ําเสมอสําคัญกว่าที่คิด เพราะเถ้าดูดความชื้น และทุกนาทีที่เพิ่มบนเครื่องชั่งคือมวลที่เตาไม่เคยสร้างขึ้น ตัวอย่างของเหลวจะถูกระเหยให้แห้งในอ่างน้ําก่อนการถ่าน การบันทึกน้ําหนักคงที่ของหัวเผาก่อนใส่ตัวอย่างช่วยขจัดความคลาดเคลื่อนแบบระบบที่ใหญ่ที่สุดสองประการในการกําหนดทั้งหมด

ตัวอย่างถูกเผาไหม้อย่างอ่อนโยนบนแผ่นร้อนจนกว่าจะไม่มีควันอีกต่อไป ไฟเปิดถูกห้ามเพราะมันขับอนุภาคออกจากจานและมีความเบี่ยงต่ำของผลลัพ จากนั้นจานจะเข้าสู่เตามัฟเฟลที่ 550 ± 25 °C เป็นเวลาสี่ชั่วโมง วัสดุที่มีฟอสฟอรัสสูง เช่น พัลซ์ ผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์และสัตว์ปีก ไข่ ผลิตภัณฑ์ปลาและนมต้องการความช่วยเหลือ: ปริมาณที่วัดของสารละลายแมกนีเซียมอะซิเตต ไม่ว่าจะเป็น 1.00 มิลลิตรของสารละลาย 240 กรัม / ลิตร หรือ 3.00 มิลลิตรของสารละลาย 80 กรัม / ลิตร จะถูกเพิ่ม ผลิตภัณฑ์ที่ใช้แป้งใช้เส้นทางที่แยกต่างกัน: ถังของพวกเขาถูกทำความสะอาดล่วงหน้าด้วยกรดไฮโดรคลอริกที่เจือจ่ายและเผาที่ 900 ± 25 °C

หมวดหมู่อาหาร อุณหภูมิการเผา การรักษาพิเศษ |---|---|---| อาหารทั่วไป 550 °C ± 25 °C การเผาไหม้ไฟต่ำจนกว่าจะไม่มีควัน แป้งและแป้งที่ปรับเปลี่ยน 900 °C ± 25 °C แป้งล้างล่วงหน้าด้วย HCl ที่เจือหายเดือด ใช้ได้ที่เถ้า ≤2% อาหารที่มีฟอสฟอรัสสูง (พัลซ์, เนื้อ, ไข่, ปลา, นม) 550 °C ± 25 °C แมกนีเซียมอะซิเตตช่วยเถ้า + การทดสอบว่าง

3. น้ำหนักคงที่ 0.5 มก. และการคำนวณ

หลังการเผาสี่ชั่วโมง จานจะถูกทําให้เย็นและชั่งน้ําหนัก เผาต่ออีกประมาณหนึ่งชั่วโมง และวงจรจะทําซ้ําจนกว่าการชั่งสองครั้งติดต่อกันตรงกันภายใน 0.5 มก. ซึ่งหลวมกว่าเกณฑ์ 0.3 มก. ที่การทดสอบเถ้าทิ้งไว้ในยาตำรับใช้ แต่สร้างบนเครื่องชั่งความละเอียด 0.1 มก. เช่นเดียวกัน จากนั้นเถ้ารวมจะถูกคํานวณเป็นผลต่างมวลระหว่างจานที่เผาพร้อมเถ้ากับน้ําหนักจานคงที่ หารด้วยมวลตัวอย่าง และแสดงเป็นพื้นฐานตามที่ได้รับหรือตามเนื้อแห้ง กฎการรายงานระบุชัดเจน: ตัวเลขนัยสําคัญสามตัวเมื่อเนื้อหาเถ้าเป็น 10 กรัมต่อ 100 กรัมขึ้นไป และสองตัวเมื่อต่ํากว่า สิ่งที่ตัวเลขซ่อนไว้คือพื้นหลังสัญญาณรบกวน ค่าว่างแมกนีเซียมอะซิเตต การลอยของไดเครื่องมือ และการถ่านที่ไม่สมบูรณ์ ต่างกินส่วนหนึ่งของความคลาดเคลื่อนที่กว้างเพียงครึ่งมิลลิกรัม

4. คู่รับระหว่างประเทศและลิงค์อุปกรณ์

ในระดับนานาชาติ ISO 2171:2023 เป็นการอ้างอิงสําหรับธัญพืช ชัตว์และผลิตภัณฑ์บดของพวกเขา: มันรักษาสองระบบการเผาไหม้, 550 ± 10 °C กับจานควอตซ์หรือซิลิกาสําหรับผลิตภัณฑ์ที่มีเกลือ และ 900 ± 25 °C กับจานแพลตินัม-โร อาหารสัตว์ใช้ ISO 5984: 2022 สําหรับเถ้าดิบ ซึ่งมาตรฐานอาหารแห่งชาติปัจจุบันได้รับการปรับปรุงเมื่อแทนที่รุ่น 2007 ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2026 ผลที่เกิดขึ้นในปฏิบัติการสําหรับห้องปฏิบัติการคืออุปกรณ์ชิ้นเดียวที่ครอบคลุมทั้งสองระบบ: เตาเถ้าที่มีความมั่นคงระยะยาวที่แท้จริงใน 550 ถึง 900 °C รวม การตัดสินจุดท้ายจากเส้นโค้งมวลที่แท้จริงเทียบเวลา แทนที่จะใช้นิสัยของผู้ประกอบการ คือสิ่งที่ทําให้การตัดสิน 0.5 มก. ที่ติดต่อกันสามารถทำซ้ำ ทั้งสองรูปแบบนั่งอย่างสะดวกสบายในช่วงการทำงานของเครื่องมือที่ทันสมัยที่มีน้ำหนักคงที่

  • การกําหนดสามข้อ: เถ้าทั้งหมด, เถ้าที่ละลายน้ำ / เถ้าที่ละลายน้ำไม่, เถ้าที่ละลายน้ำไม่ได้
  • อุณหภูมิ: อาหารทั่วไป 550 ° C ± 25 ° C; แป้ง 900 °C ± 25 °C หลังจากทําความสะอาดล่วงหน้า HCl ที่เจือแจ้ง
  • อาหารที่มีฟอสฟอรัสสูง: 1.00 มิลลิตร 240 กรัม / ลิตร หรือ 3.00 มิลลิตร 80 กรัม / ลิตร แมกนีเซียมอะซิเตตโซลูชั่นบวกว่าง
  • ชาร์ยอย่างอ่อนโยนจนกว่าจะไม่มีควัน - ไม่มีไฟเปิด เผาไหม้ 4 ชั่วโมงที่ 550 ° C เย็น 30 นาทีในเครื่องแห้ง
  • น้ำหนักคงที่: น้ำหนักติดต่อกันภายใน 0.5 มก. เถ้าทั้งหมด = (m2 - m0) / m1 × 100%
  • คู่มือ: ISO 2171:2023 (ธัญพืชและพืช), ISO 5984:2022 (อาหารสัตว์)
สินค้าที่เกี่ยวข้อง · การสนับสนุนทางเทคนิค
LabStone การกําหนดเถ้าในอาหาร
เครื่องเผาอุณหภูมิสูงและเครื่องวัดเถ้าน้ําหนักคงที่ IRT-A ครอบคลุม 500–1000 °C ตัดสินจุดสิ้นสุดน้ําหนักคงที่โดยอัตโนมัติจากเส้นโค้งมวล–เวลา และทํางานอัตโนมัติทุกขั้นตอนยกเว้นการใส่ตัวอย่าง
email: [email protected] · web: www.labstonetester.com